تكريتى : با فتح اوّل و سكون كاف منسوب است به تكريت و عامّه آن را با كسر اوّل خوانند و آن شهرى است ميان بغداد و موصل و ابو زكريّا يحيى بن عدى بن حميد تكريتى شاگرد فارابى كه در بغداد زيستن گرفت و در فنّ منطق ، بارع گرديد و كتاب تهذيب الاخلاق و كتاب البرهان و غير اين‌ها پرداخت و در سال 364 درگذشت بدان منسوب است . و نيز از آن شهر است ابو محمّد عبد السلام بن مفرج تكريتى در شمار اديبان و شاعران و اين ابيات دلنواز از اوست : متى يفيق من الاشواق سكران * و يرتوى من شراب الوصل ظمآن و يرجع العيش غضا بعد ما يبست * منه به طول الجفا و الصدا غصان ففى اصطبارى صدح غاب واحدها * فكم لها فى فروع الايك الحان باتت تنوح على غصن تميل به * ريح الصبا و كان الغصن نثوان و در سال 675 درگذشت . « 1 » تلّعكبرى : با فتح اوّل و تشديد لام و ضمّ عين بىنقطه و سكون كاف و فتح باى ابجد و كسر راى بىنقطه منسوب است به تلّعكبرا كه قريه‌اى است در قسمت دجيل و ميان آن تا بغداد ده فرسنگ فاصله است و ابو محمّد هارون بن موسى شيبانى تلّعكبرى از ثقات محدّثان اماميّه و از اعلام علما و صاحب كتاب الجوامع فى علوم الدّين و متوفّى 385 بدان منسوب است . تلمسانى : با كسر اوّل و دوّم و سكون ميم منسوب است به تلمسان از شهرهاى اندلس و جمعى از اعلام از آن شهرند ، از جمله : ابو عبد اللّه محمّد ابن احمد بن محمّد تلمسانى از اعاظم علما و شاگرد خطيب دمشقى و ابو حيّان جيانى و شارح كتاب شفاى قاضى عياض و با اين وصف از خوشنويسان و مترسّلان و نيكومحضران و متوفّى 781 و صنعت اقتباس ، اين دو شعر او را زيبا كرده است . يا يوسفا حزت الجمال باسره * فمحاسن الايّام تومى هيت لك انت الذى صعدت به اوصافه * فيقال فيك إذا مليك او ملك و از جمله : ابو عبد اللّه محمّد بن احمد بن ابى بكر ابن يحيى بن عبد الرحمن قرشى تلمسانى در طبقهء فقيهان و مفسّران و محدّثان و مورّخان و شاعران و متصوّفان و صاحب تصانيف در فقه و تصوّف و متوفّى 759 و اين دو شعر كه بوى عشق و عرفان دهد از اوست : فأبدو تارة و اغيب آخرى * مثار الشوق منتبذ الحياء اشيم البرق من بين الثنايا * و اشتم العبير من الخباء

--> ( 1 ) - و نيز جعفر بن عثمان تكريتى متوفّى 699 از مردم عراق ، شاعر نيكوپرداز و دانشمند در علم حساب و فرائض بود ( الأعلام / زركلى : 2 / 125 ) . و نيز عبد اللّه بن علىّ بن رفاعى بن محمّد عبيد بن على البناء التكريتى البغدادى متوفّى حدود 1211 و از اوست كتاب خمرة الكئوس لحياة النفوس در مناقب شيخ عبد اللّه عيدروس و كتاب الرحلة المترجمة فى الأيّام المحترمة ( لغتنامه / دهخدا : 15 / 871 ) . و نيز يحيى بن ابى السعادات بن سعد اللّه بن الحسين ابن ابى تمام مكنّى به « ابو الفتوح » از قضات بود ، متولّد 531 و متوفّى 618 . سبكى در طبقات الشافعية گويد : « وى احاديثى جعل كرده است » . ( لغتنامه / دهخدا : 15 / 871 ) .